Strona Główna Jan Paweł II Nauczania "Niech nikt nie czuje się spokojny, póki w Ekwadorze będzie choćby jedno dziecko pozbawione oświaty, jedna rodzina pozbawiona mieszkania, jeden robotnik pozbawiony pracy, jeden starzec lub chory pozbawiony właściwej opieki"
"Niech nikt nie czuje się spokojny, póki w Ekwadorze będzie choćby jedno dziecko pozbawione oświaty, jedna rodzina pozbawiona mieszkania, jeden robotnik pozbawiony pracy, jeden starzec lub chory pozbawiony właściwej opieki" PDF Drukuj Email

Słowa te wypowiedział św. Jan Paweł II podczas pielgrzymki do Ekwadoru w 1985 r. Ojciec Święty odwiedził ubogie przedmieście miasta Guayaquil zwane Guasmo, gdzie w tamtym czasie mieszkało 300-400 tys. bezdomnych i bezrobotnych ludzi, prowadzących pozbawioną nadziei wegetację. W trakcie całej pielgrzymki Papież niejednokrotnie powracał do tak poważnego problemu, jakim jest bieda.

Przypomnijmy niektóre tylko słowa ze wzruszającego przemówienia św. Jana Pawła II:

"Czuje się szczęśliwy, że znalazłem się wśród Was i mogę spędzić te chwilę z Wami. Chciałbym osobiście przywitać się z każdym z Was. Przyjmijcie od Papieża braterski uścisk, którym obejmuję w pierwszym rzędzie Wasze dzieci, osoby starsze i tych z was, którzy z jakiegokolwiek powodu cierpią". [...]

Przynoszę Wam orędzie nadziei, wzywając do tego, abyście ujrzeli wzrokiem wiary waszą wewnętrzną godność. Chrystus umiłował w sposób szczególny ubogich, tych wszystkich, którym brakuje środków do życia, którzy pozbawieni są głosu i nie liczą się w oczach świata, którzy jednak potrafią otworzyć serce na Boga i na Jego słowo. [...]

Pragnę waszego wyniesienia, a jednocześnie chcę przygarnąć do serca całą Waszą „drogę krzyżową”, cierpienia każdego z was i waszych bliskich, którzy pewnego dnia porzuciliście swoje rodzinne wsie na terenie całego kraju w poszukiwaniu lepszych warunków życia, rozpoczynając w ten sposób bolesną wędrówkę ku miastu. Mogę sobie wyobrazić niekończące się trudności waszego bytowania tutaj: niepewność jutra, mozolne poszukiwanie materiałów do budowy prowizorycznego mieszkania, niedostateczne warunki higieniczne i sanitarne, brak urządzeń sanitarnych itd.
Pragnę dzisiaj zebrać wszystkie te łzy, wylane w czasie waszej długiej wędrówki, i złożyć je u stóp Chrystusa, aby w Waszym życiu przemieniły się w zbawczą łaskę, w żywą i pełną nadziei świadomość Bożego synostwa, w siłę mobilizującą do wzrastania w ludzkiej godności i chrześcijańskiej świadomości. […]
Zwracam się z usilnym apelem do sumień rządzących oraz odpowiedzialnych za życie społeczne, a także do wszystkich katolików, zwłaszcza tych, którzy dysponują poważnymi środkami i wpływami, aby dążyli do większej równowagi społecznej i okazywali więcej solidarności ludziom potrzebującym i cierpiącym, pomni na słowa Jezusa: Wszystko co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili” (Mt 25, 40). Niech nikt nie czuje się spokojny, póki w Ekwadorze będzie choćby jedno dziecko pozbawione oświaty, jedna rodzina pozbawiona mieszkania, jeden robotnik pozbawiony pracy, jeden starzec lub chory pozbawiony właściwej opieki”

 


św. Jan Paweł II, 1 lutego 1985 r, Ekwador

 

Wspierają nas


Kontakt

Centrum Jana Pawła II "Nie lękajcie się!"
ul. Totus Tuus 34
30-610 Kraków

centrum@janpawel2.pl

+48 12 257 53 06
509 820 102

konta bankowe

Polecane książki

Copyright 2010 © Centrum Jana Pawła II
Design by CHABER